home
about us
preparation
vehicle
route
reports
photos
links
email

Reports Botswana, Augustus/September 2005

20 augustus 2005, Grens overgang Kazangula, Kasane
De formaliteiten bij de grens verlopen vlot. We betalen wegenbelasting (120 Rand) en moeten vervolgens op een nat, doordrenkt plaatje gaan staan, zodat we geen bacterien van Mond - en Klauwzeer meenemen. We hebben ons vlees verstopt, al worden we uiteindelijk niet gecontroleerd (vlees en melkproducten mogen niet mee worden genomen). Al gauw arriveren wij in Kasane en gaan naar Chobe safari Camp site (S17.48.497, E025.08.68 en 50 pula p.p.). Boodschappen, geld wisselen (grensplaats, dus slechte koers en pinnen kan alleen met VISA) en de middag vermaken wij ons met de was en weer hout sprokkelen voor de BBQ. We krijgen er aardigheid en handigheid in, een vuurtje doen we al zonder aanmaakblokjes en de vleesjes smaken voortreffelijk. Met de tent staan we aan de Zambesi en ons is gewaarschuwd daar niet te dicht aan het water te gaan staan, vanwege krokodillen en nijlpaarden (zambesipaarden). Wel, dus gaan we enigsinds ongerust slapen. `s Nachts horen we van allerlei schrok - en kauwgeluiden, ik controleer of Janita nog naast me ligt en voel me gerust in onze heerlijke daktent met deze keer volle maan en uitzicht op de Zambesi (of is het al de Chobe river) en het wereldberoemde Chobe National Park.

21 augustus 2005, Kasane
Deze middag maken wij een boottocht op de rivier, door het Chobe National Park en weer zijn we niet de enigen. Veel boten verlaten de jetty om uiteindelijk met z`n allen van de sundowner te genieten. Op de Chobe rivier wemelt het van het wild. We tuimelen over de boot om van de ene naar de andere kant om olifanten en buffels te zien. De bootjes naderen ze tot op zeer korte afstand. In de verte zien we olifanten door het water zwemmen en weer van dichtbij nijlpaarden op het land. Enorme krokodillen en kleurrijke vogels. Alles trekt aan ons toeristen voorbij om eens goed te kijken. Enerzijds voelen we ons enorm opgelaten om zo in de meute dit spektakel te zien, maar anderszijds is het een uniek plekje op aarde en om dit zo te mogen ervaren.
Nergens ter wereld krijg je in zo'n korte tijd zoveel groot wild in een prachtige omgeving te zien.
Voldaan en onder de indruk doen we weer de BBQ, het kampvuurtje en duiken het bedje in.

22 augustus 2005, Chobe National Park
Midden in de nacht, om 5.30 uur, gaat de wekker. Verdwaasd breken we ons kamp op om bij Sedudu Gate het Chobe park te betreden (onwheels). Nu met de auto langs de rivier steeds dieper het bos in, waar we voornamelijk dezelfde dierensensatie en landschappelijke pracht meemaken. Wat opvalt is dat we een aantal dode olifanten zien (anthrax), al dan niet met ovoorstelbaar veel gieren erop. Ook ander gewezen wild dood langs de weg, al dan niet afgekloven. Nooit echter giraffenskelleten! Bij toegangspoorten en campsites schijnt het heel gebruikelijk te zijn wat schedels met hoorns op te hangen. Ook daar nooit giraffen. Wie het weet mag het me vertellen...
We camperen bij Ihahacamp (S17.56.210, E024.52.884; 350,- Pula incl. entree park) aan de rivier, met zo mogelijk nog mooier uitzicht. We vallen van de ene verbazing in de andere. Ook gebruikelijk bij de toegangspoort van een campsite is dat ze geen plaats hebben. Dus of je dat hele eind door de bush, met vooral veel diep zand maar ff terug wil ploeteren. Maar dan vergissen ze zich in ons Hollanders, wij laten ons niet zomaar wegsturen! Dringen aan en uiteindelijk is er "oh ja" nog wel ergens plaats. Een versie van een Zuidafrikaan is dat ze ons dan moeten registreren en dat is werken en daar hebben ze geen zin in?? Wie zal het zeggen... Erg vlot en enthousiast zijn de Botswaners in elk geval niet.

23 augustus 2005, Savuti in Chobe
Maar weer eens vroeg op. We vervolgen onze route langs de rivier voor een deel en slaan dan af naar de Ngoma gate. Niet dat er een bord staat. Gelukkig komen we met de Shell kaart, met GPS-punten een heel eind. Toch handig die GPS. Nu richting Ghoha gate via Chobe Forest Reserve. Ook hier geen borden hoor!! Wel diepe zanderige wegen. Bij de Gcona gate (S18.23.274, E24.14.723) gaan we richting Savuti, waar de beroemde Savuti Lions moeten zijn. Zoals gebruikelijk weer veel olifanten. Onderweg is veel brandhout te vinden, dat we nodig hebben voor de BBQ en daarna het vreugdevuur. Toch moet je wat overwinnen om de auto uit te gaan. Overal zijn waarschuwingen: Stay in your car!! en dan weet je dat er leeuwen zijn, maar je moet toch eten. Bij het Savuti camp worden we verwelkomt door weer een grote groep enorme olifanten. We passeren ze zonder op of om te kijken; zij trouwens ook niet. Bij de campsite is het weer "vol" (in werkelijkheid is het dus niet vol), dus weer even aandringen bij de boys van de receptie. Even later hebben we een prachtige plek gevonden. Op de campsite (S18.34.014, E024.03.905).
Bij de middag game-drive merken we, dat onze hoofden al behoorlijk vol zitten van al het moois. We toeren rustig door het uitgestrekte Afrikaanse landschap en genieten stilletjes.

24 augustus 2005, Van Savuti naar Mankwe Bush Lodge
We worden wakker door het geluid van brullende leeuwen! Dat klinkt net zo als de A4 tijdens de spits, alleen worden we daar niet meer wakker van. Snel ontbijten, tent inpakken, broek aan of andersom, dat weet ik niet meer en als volleerde speurneusen achter de leeuwen aan. Die zijn al snel gevonden, want het zijn er namelijk ten minste 30. Overigens hadden alle andere overlanders en safari-auto`s ze ook al gevonden, dus dat hielp wel. Met z`n allen krioelen we door de bosjes en ook het open veld. Zeer indrukwekkend en mooi in de ochtendzon. Ook hier komt een einde aan en we gaan op weg naar de Mababe gate (S19.06.174, E023.59.118), het Chobe park uit. De 4x4 komt ook hier weer zeer
van pas!! Bij de gate komen we een reisgroep met Nederlanders (ons kenteken plaat trekt nog steeds aandacht) tegen, dus we wisselen zo de nieuwtjes uit en vertellen elkaar 'where to go'. We besluiten niet direct het Moremi National Park in te gaan, maar een kleine relaxstop te maken bij Mankwe Lodge (S19.25.183, E023,52.585, www.mankwe.com), net buiten Moremi Park.
Een mooie tocht hier naar toe, gastvrij onthaal en een zwembad. Afkoelen, biertje en het gaat weer helemaal goed (kamperen kost 66,- Pula p.p.).

25 Augustus 2005, Moremi via de North Gate
We hebben weer heerlijk kunnen slapen ondanks het gebrul van een leeuw vlakbij. Als we hem de volgende ochtend hopen te treffen is de lafaard nergens te bekennen. Op naar de gate van Moremi. Hiervoor moeten wij een rivier oversteken met de auto. In feite doorsteken. Op zoek naar een doorwaardbare plaats spotten we weer twee leeuwen, lui in de ochtendzon kijken ze je aan
van "wat mot je hier, dit is mijn terrein en dankzij mij leef jij nog". Hetgeen allemaal waar is, dus nemen we maar liever geen risico en zoeken een andere plek om de rivier over te steken. Uiteindelijk valt het allemaal mee. Eerst er doorheen lopen om te kijken of de bodem hard is en het niet te diep is en ff kijken of je er aan de andere kant ook weer uit kan, anders moet je in het water draaien en weer terug. Het gaat allemaal goed, de auto is lekker schoon, voor zolang als het duurt in het zand ( een meter of vijf).
Hoe kan het land nog mooier zijn dan dit. De weg meandert langs het riviertje, het landschap is zeer afrikaans en gevarieerd. En om het af te maken zien we weer een enorme hoeveelheid wild, leuk voor ons klaar gezet zodat wij ze op ons gemak kunnen fotograveren.
En heel dit sprookje is nog buiten het park. In het park verandert het landschap niet, we rijden niet zo dicht meer langs de rivier en dus zien we ook niet zoveel dieren meer. Lunchen doen we in een uitkijkpost over een meertje, met veel luidruchtige nijlpaarden. Op naar het Xahanaxa camp voor de overnachting. De camping is ook hier weer een aanfluiting, vies en zonder water. Uitzicht over de uitlopers van het Okavanga delta met veel goudkleurig riet in de namiddagzon. We doen nog een poging om een boottochtje op de Okavanga in te regelen, maar natuurlijk zit het "vol". Uiteindelijk is er nooit een boot vertrokken. De gebruikelijk BBQ genieten, glaasje wijn en oogjes toe.

26 tot 29 augustus 2005, Audi camp te Maun en Scenic Flight over The Okavango Delta
Douchen bij Xahanaxa camping is geen optie, want er is nog steeds geen water (en dat alles voor 350,- Pula incl. entree park). Dus zijn we sneller onderweg. We nemen de Bodumatau route die in het regenseisoen afgesloten is vanwege "bad road conditions". Prachtig, zeer afwisselend en verlaten.
Geen dieren, behalve de gebruikelijke impala's. We gaan de South Gate uit. Vaarwel Moremi op weg naar Maun. Hier vinden we Camping Audi (S19.56.015, E023.30.595) (25,- Pula p.p.), een lekkere camping gerund door Nederlanders. Het plan is hier weer het huishouden te doen en overige klusjes, zoals veel boodschappen, internetten etc. Ook wij gaan lunchen bij French Connection, het restaurant gerunned
door een Hagenaar en Zwitserse. We organiseren een scenic flight (1500,- Pula voor maximaal vijf personen), samen met en Spaans stel voor de volgende dag. Om 8.00 staan we op het vliegveld, koffie en om 9.00 gaan we omhoog om de Okavango Delta vanuit de lucht te bekijken. Zeer opwindend en adembenemend. Ook hier spotten we weer wat dieren en zelfs een enorme groep buffels.
Na de vlucht komen we even bij met een snack en wat te drinken. Het duurt even voordat we daadwerkelijk geland zijn.
`s Avonds na het eten drinken we nog bij de buren op de camping een glas (te veel). Een erg leuk Deens stel met drie jonge kinderen. Zij zijn uitgezonden als missionaris en gestationeerd in Gabaronne.
De zondag zijn ze dan ook naar de kerk en wij werken aan de website en lummelen wat aan het zwembad.

29 Augustus 2005, Leroo-La-Tau tussen Motopi en Rakops
De laaste boodschapjes in Maun, lunchen bij French Connection en onderweg naar de volgende camp: Leroo-La-Tau, een kleine 250 km rijden over erg ongezellig asfalt. De Lodge is hier zoals gebruikelijk weer prachtig, ook voor heel veel geld. Maar de camping (50,- Pula p.p.) is weer het ondergeschoven kindje. Oud, vervallen en niet onderhouden. Kampeerders zijn hier niet het gewenste publiek en mogen dan ook niet mengen met de gasten uit de lodge, alwaar we dus niet welkom zijn. In dit soort landen weten de blanken hoe ze verschillende groepen moeten scheiden. Toch maken we `s avonds een hele aardige gamedrive met gids (50,- Pula p.p.). Hij vertelt ons leuke en interessante dingen en geeft achtergrondinformatie. Het enthousiasme fonkelt in zijn ogen als hij praat over deze regio en "zijn" dieren. We sluiten af met weer een verrukkelijke BBQ; al was het maar om een vuur te hebben zoals onze gids adviseerde om de wilde dieren op afstand te houden. "Man controled fire".

30 Augustus 2005, De Kalahari
De GPS heeft het weer begrepen; wij niet en dat weten we inmiddels. Dus feilloos vinden we de Matswere gate (ook weer met dank aan de Shell map). Toch weer opwinding, dit volgende Natural Park, bekend van Radio en TV. Ploeteren door het diepe zand en dan komen we bij Deception Valley.
Hier moeten veel hyena`s voorkomen. Niets. Sunday Pan, ook weer prachtig maar we zijn echt helemaal alleen. Geen beestjes. We vinden een campsite met uitzicht over de vlakte. Ook hier weer een kampvuur. `s Nachts het huilen van de hyena`s en zowaar horen we ze rondsnuffelen in het camp en horen hun onmiskenbare gehik en bromgeluid. Goed voor een paar uur wakker liggen.
En de volgende ochtend zien we hun sporen!

31 Augustus 2005, Kuhbu Island in de Sua Pans
Op ons gemakje verlaten we de Kalahari. Al was het kort, we hebben een goede indruk en dieren spotten gaat heel veel tijd en moeite kosten, omdat de Kalahari enorm groot is. Ook is er nu in het Noordoosten van de Kalahari geen water, dus geen beestjes. Onderweg tanken in Rakops, waar de pomp met de hand bediend wordt/gepompt. Na Rakops is het even schrikken, want we zitten op een weg met potholes. Dat waren we helemaal vergeten dat het nog bestond. Orapa met een gigantische diamantmijn passeren we en dan nog zo'n 25 km ontzettende corrugations, daarna zand en dan komen we op de
Makgadikgadi Pans. Eindeloze zoutvlaktes en we zijn blij met waypoints van de Shell map, want we zijn opzoek naar Kuhbu Islands, waar we naar een camping gaan in de middle of niks. Het is een klein eilandje met rotsen en hele grote oude Baobab bomen. Voor veel te veel geld (65,- Pula p.p)
mogen we blijven, maar het kleurenspel met het licht is er niet minder om. Dus genieten we een prachtige zonsondergang (sundowner).
En de zonsopgang is al even fantastisch.

1 september 2005, Khama Rhino Sanctuary
Rustig doen we een rondje Kuhbu Island en kijken naar de ruines van een Zimbabwaanse koning die daar vele eeuwen geleden zijn inmiddels Lost city Of The Kalahari had. Door de droge witte zoutpannen rijden we terug naar Letlhakane om weer eens boodschappen te doen en gaan dan richting Khama Rhino Sanctuary (102,- Pula in totaal voor camping en entree). Een klein park met vooral veel neushoorns. We zijn verbaasd als er een mooie entree is met een hartelijk welkom van een San-meisje, die ongeveer tot mijn (Aarnout) navel komt. Heerlijk kamperen onder een grote boom. Warm en koud water en alles netjes verzorgd. `s Avonds maken we onze eigen gamedrive en we zien heel veel neushoorns (15 stuks!!!) in alle rust lekker in de modder, die rustig rond neuzelen.

2 september 2005, Palapaye
De vermoeidheid heeft toegeslagen en ondanks dat we plannen hebben om naar Zuid-Afrika te gaan komen we niet verder dan Palapye in Botswana. Een lekkere camping, Itumela met zwembad voor weinig, dus we vinden het niet zo erg (S22.33.591, E027.07711) (20,- Pula p.p.). Op de valreep krijgen we nog wat goede tips van onze Zuidafrikaanse buurman op de camping. Hij woont gedurende de tijd dat hij een opdracht heeft in z`n caravan. Hij begon met 1 klusje en het werden er vele. Ook hij klaagde over de hoge prijzen en slechte kwaliteit in Botswana, vandaar de caravan.

3 september 2005, Grensovergang bij Martin Drift
Wij zijn precies twee weken in Botswana geweest, veel gezien en gedaan, maar zijn nu klaar met het stofhappen, de Wild live, avontuur en slechte campings. Dus het is tijd om te vertrekken. Op naar asfaltwegen en warme douches, Zuid-Afrika here we come!! Waarschijnlijk het een na laatste land van onze reis. We willen graag nog naar Mozambique.
De grensovergang aan de kant van Botswana bestaat uit een keurig gebouw, met verwijsbordjes (jawel!). De douanebeambte is alleen in een slechte bui en doet erg onbeschoft tegen ons als we vragen of hij het Carnet wil afstempelen. Dat doetr hij dus niet. Bij verdere navraag blijkt dit niet nodig te zijn, omdat
ZA en Botswana t.a.v. het Carnet onder dezelfde regio vallen. Prima, maar zeg dat dan...
Na nog wat formulieren invullen en schriften, mogen we vertrekken. Dank je wel, beambtes... We gaan de Limpopo rivier, de grens met Zuid-Afrika, over. Bye, bye Botswana.


Botswana is een land met prachtige beestjes, die volop in de natuur leven. Prachtig om te zien en te ervaren. Maar het is ook een land waar weinig tot niets is ontwikkeld voor toeristen. De Botswaanse mensen lijken niet erg actief en ondernemend. Er zijn geen eettentjes of een plekje waar je onderweg even wat kan drinken. Een souvenierwinkel is ook moelijk te vinden. Eigenlijk vreemd bij natuurparken als Chobe, Moremi en Kalahari die wereldberoemd zijn. De campings zijn niets bijzonders, geen water is normaal, warm water is een zeldzaamheid en het woord schoonmaken of onderhouden komt niet voor in het woordenboek van Botswana. Maar hoge prijzen kennen ze wel. Met andere woorden het land is een groot avontuur, met veel 4WD rijden. Mocht je dan toch voor de luxe willen gaan, dan kan je altijd kiezen uit Game lodges die starten bij ongeveer $ 500,- p.p. per nacht. Wie weet de volgende keer.... :-)

Terug naar overzichtspagina reports